Sabahtan atladik trene, bir tren dolusu turist olarak akin akin Versailles’e dogru ciktik yola, Versailles Satosu’nun onundeki mahseri kalabaligi ve caddelere kadar uzanan kuyrugu gorunce, yagmur da bastirinca biz bunun gibi cok saray-sato gorduk yagmurda bekleyerek islanacagimiza en azindan bahcesini gorelim, gonlumuz gonlumuz acilsin, seker miyiz eriyelim diyerek kendimizi bahceye attik, iyi de yapmisiz Yagmura hic aldirmadan bisikletlerimize atlayip basladik gezinmeye… Tabi satoda neler kacirmisim onu bilemiyorum ama bahcesinden, Marie Antoinette’in kir evinden ve bu kucuk cennetten cok memnun kaldim, pisman degilim Bir koy bu kadar guzel olabilir mi, bu guzelim cennette yasayip, yaslanabilir miyim?

Versailles’daki bu guzel gunden sonra gecemiz daha da guzellessin diye dusunup (tamam benim israrlarima dayanamayan Mert Can sonunda yorgunlugun da etkisiyle pes etti) Seine Nehri turu yaptik, ama dusunun artik Mert Can bile keske yemeklisine gitseymisiz diyerek hak verdi bana turumuzun sonunda. Gunesin batisini Seine Nehri’nden izleyiniz, bildiginiz turlara benzemiyor cok keyifli.

Paris’deki son gunumuzde de sona sakladigimiz Victor Hugo’nun Notre Dame’i ve benim merakla bekledigim Sacré-Cœur, Montmartre tepesi var. Buyrunuz buradan…

Bu arada unutmadan ekleyeyim, gunluk Paris ulasim kartiniz varsa mini brosurlerindeki indirimlerden de yararlanabilirsiniz…